Gekennzeichneter Inhalt

Historia nadleśnictwa

Historia lasów Nadleśnictwa Czersk związana jest ściśle z historią całych Borów Tucholskich. Pierwsze wzmianki mówiące o nadleśnictwie, jako jednostce administracyjnej pochodzą z drugiej połowy XVIII w., kiedy to król pruski Fryderyk II Hohenzollern (Wielki) wydał zarządzenie gabinetowe "O zagospodarowaniu Puszczy Tucholskiej".

Późniejsze zmiany administracyjne i te dotyczące zagospodarowania lasów następowały wraz ze zmianami historycznymi, jakie miały miejsce na tych ziemiach, a dotyczyły m.in.: okresu zaboru pruskiego, okresu I wojny Światowej, okresu II Rzeczypospolitej, okresu II wojny Światowej i okresu po II wojnie Światowej, aż do czasów teraźniejszych, czyli roku, 1992 kiedy to na podstawie Zarządzenia Nr 64 Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa zostało utworzone Nadleśnictwo Czersk w granicach obecnie obowiązujących, obejmujących powierzchniowo tereny leżące w województwie pomorskim w gminach Czersk i Brusy.

 

Funkcje nadleśniczych w historii powojennej Nadleśnictwa Czersk pełnili:
·         Antoni Stachnik                -     01.08.1945 - 31.08.1950 r.
·         Kazimierz Majewski            -    01.09.1950 - 30.08.1951 r.
·         inż. Jan Kostka                       -    01.12.1951 - 30.09.1968 r.
·         inż. Zbigniew Derwich             -    01.10.1968 - 30.09.1992 r.
·         mgr inż. Ireneusz Bojanowski    -    01.10.1992 - nadal

 

 
Z kart historii Nadleśnictwa Czersk
W roku 1968 nastąpiło przekazanie Nadleśnictwa Czersk przez ustępującego nadleśniczego Jana Kostkę w ręce nadleśniczego Zbigniewa Derwicha. Przekazanie nastąpiło w zacnym gremium leśniczych, przedstawicieli Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych, inspektorów.

 

 

Po 24 latach pełnienia funkcji nadleśniczego w nadleśnictwie Czersk nadleśniczy Zbigniew Derwich przekazuje nadlesnictwo na ręce nadlesniczego Ireneusza Bojanowskiego. Zdjęcie poniżej przedstawia moment uroczystego pożegnania nadleśniczego Z. Derwicha przez załogę nadleśnictwa, wieńcząc tym 24 lat pracy na czele jednostki.

  
Z kart historii Lasów Państwowych
Historia polskiego, narodowego munduru leśnego sięga czasów Królestwa Polskiego (Kongresowego). Od tego czasu leśnicy polscy noszą mundury barwy zielonej z haftem srebrnym przypominającym liście dębowe i żołędzie. Car Rosji i król Polski Aleksander I wydał dekret ustanawiający mundur leśny i podnoszący status Administracji Leśnej Rządowej do rangi Królewskiego Korpusu Leśnego.

 Noszenie munduru było honorem dla zawodu leśnika, na zdjęciu po prawej stronie praktykant Hubert Świerczek w roku 1928, natomiast po lewej St. Strażnik Jerzy Świerczek 1958 rok.

 

 

 

Jedną z gałęzi gospodarki leśnej jest uboczne użytkowanie lasu. Oprócz zbiorów płodów runa leśnego również żywicowanie było znamiennym aspektem tej gałęzi gospodarki leśnej. Historia żywicowania w Polsce sięga początku XIX wieku. Początkowo żywicowano świerka, ale w latach 30 XX wieku zaczęto żywicować sosnę i ten proces nabrał znaczenia gospodarczego. W latach 90- tych zaprzestano pozyskiwać żywicę na skalę przemysłową, nasza rodzima żywica ustąpiła miejsca tej importowanej z Chin, Brazylii. Na zdjęciu poniżej magazyn beczek do przechowywania żywicy w leśnictwie Spierwia, rok 1979.